Komunikacja

SPOSTRZEGANIE SPOŁECZNE -spostrzeganie ludzi -dotyczy tego jak jednostka spostrzega inne jedn.; Luthans i Davis rozparują ten problem w kat.spostrzegającego i spostrzeganego.;
Spostrzegający:-znajomość samego siebie ułatwia spostrzeg innych, charakteryzując innych ludzi używamy tych samych kryteriów co przy charak. samego siebie, osoby, które akcepyują siebie,łatwiej spostrzeg. pozytywne cechy u innych, rzetelność spostrzeg. innych nie jest prostą umiejętnością;
Spostrzegany – status os. spostrzeganej odgrywa istotną rolę w procesie postrzeg. przez innych; os. spostrzeg. są zazwyczaj percypowane przez os. sposrzegające przy zastosowaniu kategorii statusu i roli; w percepcji innych osób istotną rolę odgrywają cechy wyglądu zewnętrz. Uczestnictwo w organizacji przebiega i jest modyfikowane na pdst. wzajemnego spostrzegania poszczególnych jej członków. Rozbieżności w spostrz.społ. wynikają z procesów psychicznych i osobowości os. spostrzegającej.

Spostrzeganie społ. obciążone jest 2 rodzajami błędów:
· stereotypowość – obejmuje tendencję do spostrzegania innych w uproszczony spos. przy zastosowaniu prostych kategorii;
· efekt halo dot. przenoszenia stos. emocjonalnego z określonych sfer funkcjonowania danej jedn. na całokształ jej oceny, w dużej mierze powiązane jest ze stereotypowością. Różnicą jest to, że przyjęte uproszczone kategorie stają sie podstawą, pktem wyjściowym dalszej oceny, która staje się oceną bazową. Efekt halo zakłada dominację jednej cechy postrzegania ludzi, tak, że inne cechy dają się jej podporządkować.

Rezultatem procesu spostrzegania jest określony obraz drugiej os., informacje w nim zawarte pozwalają w większym stopniu zrozumieć zachowanie tej os.
Przebieg i rezultat tego procesu zależy od:
· właściwości obiektu spostrzegania (wygląd, sposób. mówienia, zachowanie, cechy osobowościowe, role społ. i zawodowe);
· właściwości osoby spostrzeganej (struktury poznawcze, nastawienia motywacyjne, ustosunkowanie emocjonalne, pełnione role społ. i zawód.);
· zachodzących między nimi reakcji;
· realizowania zadań;
· sytuacji w jakiej proces przebiega
Trafna percepcja drugiej os. jest stanem idealnym, konstruktorem teoretycznie.

J.Gut i W.Human zalecają 3 sposoby skutecznego słuchania:

1) parafraza – własnymi słowami powtarzamy główne sformułowania partnera sprawdzając od razu czy dobrze zrozumieliśmy intencje i treść wypowiedzi; 2) odzwierciedlenie – odgadnięcie uczuć partnera by dostroić się do jego klimatu i możliwości. Zwiększy to harmonię mdz str., partner łatwiej będzie się poddawał sugestiom, 3) prowadzenie – świadome sterowanie rozmową tak aby wypowiedzi partnera dotyczyły pożądanych przez nas tematów (poprzez zadawanie pytań i proponowanie tematów).

Podczas rozmów należy pamiętać by:
-dotrzymać słowa; -uwzględniać słabości rozmówcy; -przyznawac się do popełnionych błędów; -unikać udzielania rad; -sprzeciw wyrażać taktownie i zdecydowanie; -okazywać szacunek; -mieć świadomość własnych celów, zamierzeń, nawyków, motywów. Dobre porozumiewanie jest możliwe, gdy występuje równowaga sił mdz partnerami. Gdy jej nie ma to odpowiednie działanie może zneutralizować nierównowagę (poznając partnera, dając się poznać partnerowi, wyrażając gotowość do współpracy, uwypuklając swoje mocne str).

Konstruktywne porozumienie możemy osiągnąć stosując zasady:
Unikanie formułow. ocen negatyw. – lepiej wysłac sygnał naszego niezadowolenia nie prowokując partnera do kontrataku. Jeśli nas atakują powinniśmy zaprotestować przeciwko formie i zaznaczyć swój sprzeciw wobec treści wypowiedzi, należy skłonić partnera do okazywania nam szacunku.
Koncentrowanie uwagi na partnerze – okazja do poznania partnera, zyskanie jego sympatii
Zdolność skutecznego słuchania – zrozumienie intencji partnera, okazywanie szacunku, niezakłócanie wypowiedzi, stwarzanie atmosfery akceptacji i zrozumienia.